Η αυλαία των φετινών εισαγωγικών εξετάσεων

Με την ανακοίνωση των φετινών βάσεων (25-08-2010) έλαβε τέλος και η αγωνία των υποψηφίων φοιτητών και των γονέων τους για την εισαγωφή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι μεγάλες αποκλίσεις στη βαθμολογία μαθητών που τελικά εισήχθησαν σε σχολές, ο συνωστισμός φοιτητών στις "περιζήτητες"- όπως είθισται να ονομάζονται- σχολές και κυρίως στα κεντρικά Πανεπιστήμια και Τεχνολογικά ιδρύματα έκαναν πολλούς να μιλούν για την παθογένεια του εκπαιδευτικού συστήματος και την ανάγκη ύπαρξης αλλαγών.
Ήδη η ηγεσία του υπουργείου παιδείας διά βίου μάθησης και θρησκευμάτων προανήγγειλε αλλαγές που κυρίως θα αφορούν στους μαθητές που το 2013 θα φοιτήσουν στην Α' Λυκείου.Ελεύθερη πρόσβαση στα περιφερειακά εκπαιδευτικά ιδρύματα με το απολυτήριο λυκείου, συνολική αξιολόγηση του μαθητή, εργασίες κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και άλλα είναι μερικές από τις καινοτομίες. Σε όλα αυτά, αν προσθέσουμε να ανάγκη να εμπλουτιστεί το μάθημα στη σχολική τάξη και με άλλα εποπτικά μέσα, αλλά και την αναγκαιότητα της χρήσης του ηλεκτρονικού υπολογιστή σε όλα σχεδόν τα διδακτικά αντικείμενα και όχι μόνο στο μάθημα της πληροφορικής (όπως ήδη ξεκίνησε πέρυσι μια τέτοια προσπάθεια στην Α΄ Γυμνασίου) καταλαβαίνουμε πως ήδη-αν και αργά σε σχέση με άλλες χώρες- το παραδοσιακό σχολείο οδεύει προς το σύγχρονο σχολείο.
Υπάρχει, βέβαια, από πολλούς και μία ένσταση. Όλες αυτές οι αλλαγές πώς θα λειτουργήσουν στην πράξη; Γιατί πέρα από τις ιδέες, τις καινοτομίες, τις επιμορφώσεις του διδακτικού προσωπικού, χρειάζονται και οι σωστές και σύγχρονες κτηριακές εγκαταστάσεις, οι αίθουσες, όπου να μπορούν να εφαρμοστούν οι καινοτομίες, αλλά και η αλλαγή της νοοτροπίας πολλών, οι οποίοι ίσως και να εφησυχάζουν, προτιμώντας τις γνωστές και τετριμμένες μεθόδους διδασκαλίας, αδιαφορώντας ή και κατακρίνοντας οτιδήποτε καινούργιο που θα μπορούσε να ωφελήσει τους μαθητές της εποχής μας που, κακά τα ψέματα, είναι τα παιδιά της εικόνας και των ηλεκτρονικών μέσων.

९०.οοο χιλιάδες υποψήφιοι φοιτητές ρίχτηκαν στη φετινή μάχη των πανελληνίων εξετάσεων

Άρχισαν χθες, 14-05-2010 οι φετινές πανελλήνιες εξετάσεις με το μάθημα- που για πολλούς θεωρείται κλειδί για τις υψηλόβαθμες σχολές- τη Νεοελληνική Γλώσσα. Οι ίδιοι οι μαθητές χαρακτήρισαν το θέμα ως βατό και αναμενόμενο, άλλοι του κλάδου, σχολιαστές, αναλυτές θεώρησαν ότι εξυπηρετεί την προπαγάνδα του υπουργείου για τη διά βίου μάθηση, φράση που αποτελεί και το καινούργιο πια λογότυπο του εν λόγω υπουργείου.
Όποια κι αν είναι η άποψη ή τα σχόλια για το φετινό θέμα των εξετάσεων, πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι οι μαθητές ήταν δυνατό σχεδόν εύκολα να το προσεγγίσουν, αφού τα σχετικά με την παιδεία θέματα είναι περισσότερο οικεία στη νέα γενιά, έστω κι αν στο θέμα η λέξη παιδεία (διότι η παιδεία είναι μία ευρύτερη έννοια και δεν πρέπει να συγχέεται με την εκπαίδευση) αντικαταστάθηκε από τον επιστημονικό όρο "αυτομόρφωση". Το αν για άλλη μια χρονιά, όπως πολλές φορές στο παρελθόν, δεν θα είναι πολλά τα γραπτά που θα έχουν φτάσει κοντά στο άριστα θα το δείξει η φετινή διόρθωση που θα αρχίσει την Τρίτη 18 Μαϊου.

21η Μαρτίου. Παγκόσμια μέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων

21 Μαρτίου: Η μέρα αυτή καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως η Παγκόσμια ημέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού. Η ίδια μέρα,όμως, είναι και: α. έναρξη της εαρινής ισημερίας, β. παγkόμια ημέρα της ποίησης, όπως καθιερώθηκε από την UNESCO.

"Η Ημέρα αυτή καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη", όπως αναφέρει και η ΟΛΜΕ..
Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της τότε ρατσιστικής Νότιας Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του απαρτχάιντ. Το απαρτχάιντ υπήρξε ένα στυγνό και απαράδεκτο ρατσιστικό καθεστώς θεσμοθετημένων διακρίσεων που είχε επιβάλει η μειοψηφία των λευκών κατοίκων της χώρας σε βάρος των γηγενών κατοίκων, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές. Σήμερα το καθεστώς του απαρτχάιντ έχει καταργηθεί, αλλά η ανθρωπότητα δεν κατόρθωσε να εξαλείψει τα προβλήματα ρατσισμού, ξενοφοβίας και διακρίσεων.
Ειδικά στην εποχή μας που χαρακτηριστικό της αποτελεί η πολυπολιτισμικότητα και η παγκοσμιοποίηση πρέπει όλοι να ευαισθητοποιηθούμε και να συνειδητοποιήσουμε πως όλοι ρατσισμός σημαίνει οπισθοδρόμηση.
Χαρακτηριστικό είναι πως ο ρατσισμός δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο και πως ήδη πολύ πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου η ίδια η Ψυχιατρική και η επιστήμη γενικότερα στήριξε τη ρατσιστική θεωρία. Το παρακάτω βίντεο είναι ανατριχιαστικό:">www.youtube.com/watch?v=AuHOWuHygRY">
πηγή της photo:www.ecology.salonica.org

l'aeterna citta' di Roma e la citta' Vaticana

Οι πενθήμερες ή επταήμερες μαθητικές εκδρομές στην τρίτη Λυκείου αποτελούν πια κάτι σαν θεσμό. Ολοένα και περισσότερα σχολεία τελευταία επιλέγουν προορισμούς του εξωτερικού, εκμεταλλευόμενα τα φθηνά σχετικά ταξιδιωτικά πακέτα. Ιταλία, Πράγα και λιγότερο οι άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες (κυρίως περισσότερο λόγω υψηλότερου κόστους) βρίσκονται ψηλά στη λίστα των επιλογών τους. Η Ιταλία είναι πραγματικά μία χώρα, που ως γειτονική, συγκεντρώνει τις προτιμήσεις των περισσοτέρες ελληνικών σχολείων που επιλέγουν το εξωτερικό. Και όσα σχολεία την επισκέπτονται πραγματικά δεν μετανιώνουν για την επιλογή τους. Η ιστορία και ο πολιτισμός της Ρώμης, η φυσική ομορφιά των πόλεων της Τοσκάνης, αλλά και της βόρειας Ιταλίας, το οικείο (προς το Έλληνες) περιβάλλον των νότιων περιοχών της Ιταλικής χερσονήσου, τόσο όσον αφορά στις κλιματικές συνθήκες, όσο και στην αρχιτεκτονική είναι στοιχεία που κάνουν την επίσκεψη στην Ιταλία αξέχαστη. Αν ήθελε κανείς να καταγράψει τα θετικά και τα αρνητικά μιας τέτοιας σχολικής πολυήμερης εκδρομής, θα μπορούσε να πει τα παρακάτω: Η επίσκεψη στη Ρώμη έχει τα ακόλουθα πλεονεκτήματα: - δυνατότητα προσέγγισης της χώρας και με πλοίο, άρα τη μείωση του κόστους του ταξιδιού. - το πλήθος των αξιοθέατων, που καλύπτουν μία μεγάλη χρονική περίοδο, από τη ρωμαϊκή res puplica και το forum Romanum μέχρι τους αναγεννησιαοκύς ναούς που είναι διάσπαρτοι στην πόλη της Ρώμης. - Ο ποταμός Tiberis που διασχίζει τη Ρώμη και στην εποχή του Καίσαρα και του Οκταβιανού Αυγούστου ήταν ο deus Tiberis. - η ομορφιά της πόλης της Ρώμης, η οποία περιτριγυρισμένη από 7 λόφους (επτάλοφος Ρώμη, είναι από τις πιο πράσινες πρωτεύουσες της Ευρώπης. - τη δυνατότητα να επισκεφθεί κανείς και άλλες πόλεις της Ιταλίας, σε μικρή χιλιομετρική απόσταση από τη Ρώμη, που, επίσης, είναι γεμάτες από αξιοθέατα. Στα αρνητικά μπορεί κανείς να συμπεριλάβει: - την επιμονή των Ιταλών να μιλούν στη γλώσσα τους και όχι στη διεθνή Αγγλική. - τις μάλλον ακριβές τιμές σε ρούχα και σουβενίρς, αλλά και την ακριβή τιμή του νερού.
La citta' Vaticana con il museo del Vaticano To Βατικανό, που κείτεται στα δυτικά της Ρώμης, αποτελεί ένα μικρό, ανεξάρτητο κρατίδιο (με έκταση που δεν ξεπερνά τα 0,44 τετραγωνικά χιλιόμετρα, γεγονός που το καθιστά ως το μικρότερο κράτος του κόσμου)και ιδρύθηκε με τη συνθήκη του Λατερανού το 1929. Αποτελεί προέκταση του παπικού κράτους του Μεσαίωνα, αλλά ως επίσημη γλώσσα δεν έχει τα Λατινικά. Μολονότι τα περισσότερα επίσημα έγγραφα είναι γραμμένα στην ιταλική γλώσσα, ωστόσο υπάρχουν και κάποια γραμμένα σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά ή ισπανικά). Δέχεται σε σχέση με την έκτασή του το μεγαλύτερο πλήθος τουριστών καθημερινώς σε σχέση με άλλα κράτη και είναι πασίγνωστο για τα μουσεία και τις βιβλιοθήκες του. Οι τοιχογραφίες του Ραφαήλ και του Μιχαήλ Αγγέλου που στολίζουν το Βατικανό, αποτελούν σημείο θαυμασμού των περισσοτέρων τουριστών με πιο γνωστή ίσως την Capella Sixtina. Η Ιταλία, λοιπόν, είναι μία καλή επιλογή για επίσκεψη, όπως, όμως, καλές επιλογές είναι και τόσα αξιοθέατα του τόπου μας.

Η γιορτή των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Χριστιανοσύνης και ομολογούμενως από τις πιο αγαπητές μικρών και μεγάλων!
Λαμπερά χαμόγελα, χαρμόσυνα μηνύματα, λαμπιόνα που στολίζουν τα σπίτια σε κάθε γωνιά από την πόλη έως το πιο μικρό χωριό, δώρα, κάλαντα , χριστουγεννιάτικα δέντρα, στολισμένα με κάθε είδους στολίδι...όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα αυτής της γιορτής, που τοποθετείται ημερολογιακά στην καρδιά του χειμώνα.
Μολονότι στα θρησκευτικά βιβλία και στο "κατά Λουκάν" Ευαγγέλιο,( όπου γίνεται αναφορά στους βοσκούς οι οποίοι, καθώς έβοσκαν τα κοπάδια τους άκουσαν την αναγγελία για τη γέννηση του Χριστού) δεν καταγράφεται πουθενά πως η γέννηση του Χριστού τοποθετείται το χειμώνα και μάλιστα στις 25 Δεκεμβρίου, ωστόσο έχει επικρατήσει ο εορτασμός της μεγάλης αυτής γιορτής να γίνεται τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Αρκετά αργότερα, αρχικώς στη Ρώμη, υπάρχουν πληροφορίες πως οι Χριστιανοί εκεί (και μάλιστα μια συγκεκριμένη θρησκευτική ομάδα) γιόρταζαν τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου γύρω στον 4 αιώνα. Άλλωστε,εκείνη την εποχή στη Ρώμη ελάμβαναν χώρα αρκετές παγανιστικές εορτές. Γνωστή η εορτή του Sol Invictus (sol-solis =ήλιος, invictus < in (που αντιστοιχεί στο ελλ. "α" στερητικό +μτχ ρ. Vinco-xi-ctum-ere =νικώ 3, άρα sol invictus= ήλιος ανίκητος), η οποία καθιερώθηκε από τον αυτοκράτορα Αυρήλιο και γιορταζόταν στις 25 Δεκέμβρη. Γενικότερα, γνωστή είναι η άποψη, χωρίς να μπορούμε να την επιβεβαιώσουμε στηριζόμενοι σε παραπομπές, πως οι Χριστιανοί καθιέρωσαν την 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων, καθώς οι παγανιστικές εορτές που εορτάζονταν την ίδια εποχή μπορούσαν να συμβάλουν τα μέγιστα στην ευκολότερη διάδοση της Χριστιανικής εορτής των Χριστουγέννων και του Χριστιανισμού γενικότερα.
Όποια κι αν είναι η προέλευση της επιλογής της 25η Δεκέμβρη για τον εορτασμό της γέννησης του Θεανθρώπου, ένα είναι σίγουρο: πως αποτελεί μία από τις πιο λαμπερές εορτές. Λαμπερή και για εκείνους που επιλέξουν την πόλη, την εξοχή ή κάποια ευρωπαϊκή ή άλλη πρωτεύουσα. Για αυτούς που θα μείνουν στην πρωτεύουσα, ο δήμος Αθηναίων έχει μεριμνήσει:http://www.cityofathens.gr/el/katoikoi/symbainoyn-stin-poli/eortastikes-ekdiloseis.Υπάρχουν,όμως, και άλλες προτάσεις: http://agenda.pathfinder.gr ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ με ένα τραγουδάκι:youtube.com/watch?v=D3ht_xXl5S0

Σχολείο και οικογένεια. Μπορούν και πρέπει να συνεργάζονται!

πηγή της φωτο:http://www.elassona.com.gr/m_photografies/sxoleia/1/index.php
Πολλοί υποστηρίζουν πως ο ρόλος του εκπαιδευτικού, μετά από εκείνον, βέβαια, του γονέα, είναι ίσως ο δυσκολότερος. Και είναι πράγματι έτσι... Ο δάσκαλος μέσα στο σχολείο, το οποίο αποτελεί μία μικρογραφία του κοινωνικού ιστού, καλείται όχι μόνο να μεταδώσει γνώσεις, αλλά και να βρίσκεται στο πλευρό του μαθητή, να τον συμβουλεύει, να του μεταδίδει μηνύματα, να αποτελεί ο ίδιος ένα υγιές πρότυπο προς μίμηση, να τον επαινεί για τη σωστή του συμπεριφορά (και όχι μόνο για την καλή επίδοση) να αντιλαμβάνεται τις αδυναμίες του και να στέκεται αρωγός στις προσπάθειές του, να προλαμβάνει, τέλος,μέσα στα πλάισια του δυνατού, την εμφάνιση κάποιας συμπεριφοράς που αποκλίνει από αυτό που θεωρούμε πρέπουσα ή σωστή.
Στην προσπάθειά του ο δάσκαλος να ανταπεξέλθει στον παιδαγωγικό του ρόλο έχει ως σύμμαχο τις τυχόν παιδαγωγικές γνώσεις του ή τα λιγοστά, δυστυχώς, προγράμματα επιμόρφωσης (σεμινάρια, ημερίδες, συνέδρια) με αντικείμενο τα προβλήματα συμπεριφοράς στη σχολική τάξη (το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο από τον Ιανουάριο του 2006 ξεκίνησε έναν κύκλο σεμιναρίων που αφορούσαν σε αυτό το θέμα [βλ.www.pi-schools.gr/programs/sxoltaxi/index.php, καθώς ομολογουμένως τα περισσότερα σεμινάρια αναφέρονται στο γνωστικό αντικείμενο. Το ανοικτό ίδρυμα εκπαίδευσης κινείται , επίσης, προς αυτήν την κατεύθυνση. βλ.www.aiecollege.gr/seminars.asp
Πρέπει, όμως, ο εκπαιδευτικός να είναι μόνος; Τί ρόλο μπορεί να παίξει η οικογένεια; Πρέπει να είναι ξεκομμένη από το σχολείο ή συνεργάτης του; Η απάντηση, βέβαια, είναι συνεργάτης και αρωγός. Η οικογένεια πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με το σχολείο και το αντίστροφο. Οι γονείς πρέπει να είναι εκείνοι, που απαλλαγμένοι από ταμπού, δισταγμούς, φοβίες, θα ενημερώσουν τον εκπαιδευτικό για τα τυχόν προβλήματα, με τα οποία έρχεται αντιμέτωπο το παιδί τους, έτσι, ώστε στη συνέχεια να μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά τους και την ιδιαίτερη ή όχι μεταχείριση των παιδιών τους. Για να επιτευχθεί, όμως, κάτι τέτοιο, βασική προϋπόθεση αποτελεί η παρουσία και όχι η απουσία (όπως συνήθως παρατηρείται) της οικογένειας, πόσο μάλλον τώρα που χαρακτηριστικό των καιρών μας είναι όχι μόνο τα ολοένα αυξανόμενα προβλήματα μάθησης (δυσλεξία, υπερκινητικότητα), αλλά και τα προβλήματα συμπεριφοράς, πολλά από τα οποία συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με αντίστοιχα προβλήματα της οικογένειας.

Πνευματική καλλιέργεια και ηθική. Όροι ταυτόσημοι ή αντιστρόφως ανάλογοι;

Από μικρά προσπαθούμε να πείσουμε τα παιδιά, τα παιδιά μας, τους μαθητές μας να μορφωθούν, να γίνουν σωστές και αυθύπαρκτες προσωπικότητες και επιχειρηματολογούμε σχετικά, τονίζοντας τις αρετές ενός μορφωμένου ατόμου: τις δημοκρατικές αντιλήψεις, τους ανοικτούς πνευματικούς ορίζοντες, τη διάθεση να προσεγγίζουν και, με τη βοήθεια της κριτικής σκέψης, να αποδέχονται ό,τι καινούργιο, μην μένοντας, έτσι, στα καθιερωμένα, τα τετριμμένα, που, πολλές φορές, εμποδίζουν τον άνθρωπο να δει μπροστά και να εξελιχθεί.
Είναι, όμως, στην πραγματικότητα έτσι; Ένας μορφωμένος άνθρωπος έχει δημοκρατικές πεποιθήσεις, σέβεται πάντα τις απόψεις και τις επιθυμίες των άλλων, είναι ανοικτός σε οτιδήποτε καινούργιο;
Η πραγματικότητα μάλλον διαψεύδει το παραπάνω ερώτημα ή την αισιοδοξία πολλών που θα έσπευδαν να απαντήσουν θετικά. Αρκεί να ρίξει κάποιος μια ματιά σε κλειστές κοινωνίες "μορφωμένων" ανθρώπων (γραφεία, εταιρείες, σχολικές κοινότητες), όπου καλούνται να συνυπάρξουν άνθρωποι σχεδόν του ιδίου μορφωτικού επιπέδου, αλλά διαφορετικού χαρακτήρα και διαφορετικού "δείκτη" ηθικής συμπεριφοράς.
Είναι πρόδηλο πως τα πάσης φύσεως συμφέροντα, η έμφυτη τάση των ανθρώπων (όχι όλων και όχι στον ίδιο βαθμό)για επίδειξη δύναμης, υπεροχής, εξουσίας, φήμης,οι αυθαίρετες αντιλήψεις περί παλαιότητας, ηλικίας κτλ, που πρέπει αναγκαστικά να εμπνέουν στους άλλους το σεβασμό, χωρίς, όμως, να συνοδεύονται από σοφία, ευπρέπεια, αξιοπρέπεια, λογική, όλα αυτά υποδαυλίζουν την ηθική και καθιστούν τον άνθρωπο απόλυτο, κάθετο στις απόψεις του, αδιάλλακτο, ευερέθιστο έως και μισητό.
Τί ακριβώς πρέπει να επιδιώκεται; Μα δύο πολύ απλά πράγματα: Ο σεβασμός στο συνάνθρωπο και οι αμοιβαίες υποχωρήσεις (από νέους και μεγαλυτέρους στην ηλικία), αυτά, δηλαδή, που διαφοροποιούν τον άνθρωπο από τα άλλα έμβια όντα. Έτσι μόνο θα επέλθει η ισορροπία και η αρμονική συνύπαρξη όλων.
Απολαύστε ένα βιντεάκι που αναφέρεται σε έναν αρχαίο Έλληνα επιστήμονα, που διέθετε και γνώσεις (για εκείνην την εποχή), αλλά και ηθική.
http://www.youtube.com/watch?v=hN_C6C2a30E&feature=fvsr